Od wielu, wielu lat jestem stałym bywalcem kasyna. Otwarcie i szczerze przyznaję się, że bardzo lubię gry hazardowe . przez cały tydzień ciężko pracuję, prowadzę własną firmę, którą odziedziczyłem po ojcu.
Prowadzenie kancelarii prawniczej nie było moim marzeniem, jednak presja rodzinnej tradycji spowodowała, że zdecydowałem się zostać prawnikiem. Tak naprawdę jednak zawsze pociągały mnie zawody, które wiązały się z ryzykiem, które niosły ze sobą dreszczyk emocji. Takie powodujące podniesienie poziomu adrenaliny. Kapitan żeglugi morskiej, pilot czy ratownik górski to zawody, które pociągały mnie najbardziej. Cóż jednak zrobić, gdy się nie ma co się lubi. Trzeba było znaleźć sobie coś zastępczego. Dla mnie zastępstwem stał się poker. Przez cały tydzień niecierpliwie czekam na sobotę, bo sobota a właściwie sobotnia noc to mój czas. Kiedy otwierają się drzwi kasyna krew zaczyna żywo krążyć w moich żyłach. Uwielbiam ten moment, kiedy siadam do stolika. Powoli z całą celebrą układam karty, chwila namysłu i zaczyna się licytacja. Ktoś kto nigdy tego nie zaznał, nigdy nie dowie się ile stracił.
Gry na pieniądze są tak bardzo ekscytujące, tak bardzo wciągające , że świat wokół prawie przestaje istnieć. Wcale nie trzeba grać o wielkie sumy. Ja zawsze przeznaczam sobie pewną pulę pieniędzy które mogę nawet przegrać do zera ale nigdy nie przekraczam kwoty przeznaczonej na grę. Jeżeli mam dzień i wygrywam to bawię się dalej, gram, licytuję, ryzykuję i szaleję do upadłego. Jeśli jednak zdarzy się czarny scenariusz i szybko przegram swoją kasę, która przyniosłam, to cóż, z żalem bo z żalem, ale wstaję od stolika i bardzo markotny wracam do domu.
Nauczyłem się dyscypliny bo nie chcę, żeby mój hazard stał się przyczyną kłopotów mojej rodziny. Jestem człowiekiem odpowiedzialnym i właśnie dlatego mogę sobie pozwolić na małe słabości.
